15.1.08

Расплата (сцэнка ў адной дзеі)

Крамка ў прамзоне непадалёк ад цэнтру сталіцы.


Я: Вы карткі прымаеце?
Прадавачка: У прынцыпе, так. Прайдзіце да вунь той касы.

Прадавачка сыходзіць.


(паўза)


Прадавачка вяртаецца з 2-й прадавачкай і грузчыкам.
Праводзіць карткай. Апарат не спрацоўвае. Прадавачкі пераглядаюцца:


Прадавачка: Напэўна, хтосьці па тэлефоне размаўляе…
Прадавачка 2-я: Трэба пачакаць…
Я: Можа, лепей наяўнымі…
Прадавачка: Ды не, пачакаем…

(паўза)


Сытуацыя паўтараецца.


Прадавачка: Хто ж гэта размаўляе?

Аглядаецца.


Прадавачка (на ўсю залю): Пакладзіце слухаўку!

Чутна, як трынчыць набор нумару на спараным тэлефоне.


Прадавачка: Ну хто ж гэта зноў?!

Грузчык сыходзіць.
Апарат пілілікнуў.


Я: Можа, лепей…
Прадавачка: Ды не, зараз…
Прадавачка 2-я: Мы тут хоць да васьмі стаяць можам…

(паўза)


Прадавачка: У нас гэта праз тэлефон зроблена.

Вяртаецца грузчык.


Грузчык: Гэта Пятроўна размаўляе.
Прадавачка 2-я: Размаўляла?
Грузчык: Не, размаўляе.
Прадавачка: А, ясна.
Прадавачка 2-я: Пачакаем.

(паўза)


Прадавачка 2-я: Можа, ужо паклала…

Прадавачка праводзіць карткай.


Прадавачка: О, ціха!
Я: Няўжо?
Грузчык: У нас тут амаль ніхто…

Друкуюцца чэкі


Прадавачка: У каго ёсьць асадка?

(заслона)

1 comment:

viasnianka said...

Ой, ну ёлы-палы. Пару гадоў таму у "Суседзях" у Вяснянцы было на адной касе з 6, здаецца - і па тэлефоне. Толькі пакласці трупку прасілі ўжо па ахоўніцкай ра-цыі. Зараз ужо на кожнай касе, інтэграванае ў касавы апарат. Але тады я таксама стаяў, чакаў па некалькі хвілін. Спадзяюся, мой попыт унёс свой унёсак ;-) у справу мадэрнізацыі.