23.8.14

vakol mora

Вандроўка вакол Менскага мора — гучыць рамантычна. Але ня мае сэнсу. З паўночнага боку пуцявін уздоўж берага няма, траса Заслаўе — Калодзішчы  вузкая, разьбітая і дзіка небясьпечная.

Прыемнымі можна назваць толькі сьцежкі-дарожкі ад вясьлярнага каналу да канца публічных пляжаў на паўднёвым усходзе.

Дарэчы, скразны праезд цераз тэрыторыю вясьлярных каналаў забаронены. Але магчымы. Але лепш ня варта — аўчарка вялікая і злая.

Mienskaje mora at EveryTrail
EveryTrail

11.8.14

Zachad

Быў на Захадзе.

Захад не такі безнадзейны, як мне здавалася: сьцежкі гразкія, крапіва жыгучая, прамзона спусьцелая, а мядзьведжынскі яр дык і зусім катарсічны.

Не, сапраўды, адна з найпрыгажэйшых мясьцінаў Менску. Праўда, старанна агароджаная жыхарамі ўтульных вуліц ад чужых вачэй (у нас у Заводзкім такой пошасьці шчэ няма).


Сьцежка з Прытыцкага на Адоеўскага

Маляўнічы мядзьведжынскі яр

Цівалёўскі індастрыял

7.7.14

horad m.

Зьмена краявіду за ДК МАЗа. Помнік барачнай архітэктуры саступае месца панэльным вежам.


Знайшоў руіны Дражненскага замку.


Травяныя паркоўкі. Я быў перакананы, што нашы на такое ня здольныя. Нават нейкая чэсная газэта пісала, што быў экспэрымэнт у дварах, ды ў гразі патануў. Ажна не — ля Нацыяналкі цудоўная травяная паркоўка з выдатнай пліткай, усё як у эўропах.

8.6.14

trend


«PocketBook 360 Plus New» tak stamiŭ svajoj niedapiečanaściu, što ja amaĺ čytać pierastaŭ. A akazvajeca, treba bylo ŭsiaho ŭstaliavać starońni soft!

Uvohulie mianie dahetuĺ dzivić, čamu ŭ (nieviadomych) entuzijastaŭ soft dlia prylad jak pravila liepšy, čym u aficyjnych saftapiscaŭ.

Kab prylada narmaĺna pracavala, zazvyčaj patrebnyja tancy z bubnami na hrani straty harantyi.

Sučasny telievizar? Papliujsia i zabudź abo pagoogli i ŭzradujsia.

Ryder? Pierašuflioŭvaj forumy, abo źmirysia ź niečyteĺnaściu. Kindle, ź jakoha ciažka zrabić pryjaznuju da čytača štukovinu navat tancavaĺnym marafonam z zvodnym barabannym arkiestram, — adzin z napapuliarniejšych ryderaŭ. I ja liču, heta nia moža nia radavać.

Vybiraješ gadžet — biary toj, jaki chacia b z paŭhodu na rynku, da jaho, chutčej za ŭsio, užo jość narodny soft.

Patreba «dapiloŭvańnia» jakoj-koĺviek prylady dlia aptymaĺnaj pracy — aksijoma.

Voś ja nahliedzieŭ novy ahromnisty ryder dlia čytańnia naśpiech skanavanych djvu'jaŭ z knihi.com (darujcie, sučasnyja aŭtary, papiarovych knižak ja nie čytaju). A tam kasiak na kasiaku dy hliuk na hliuku. Alie nie biady, praz paŭhodu abaviazkova čytačy napišuć narmaĺnuju latku, i, bajusia, heta nia stanie nahodaj kinuć usio i pajści ŭ dvorniki zarplatnym prahramistym.

Nie, možna nie dapiloŭvać. Možna nie šukać, nie zhružać, nie pierašuflioŭvać dy j pierajmacca. Možna čytać naviny ŭ Facebook'u j kamentary na tutby'i.

Alie ja ŭsio ž spadziajusia, što pieramoža trend inšy.

14.5.14

hibrydny virus


Pahavaryŭ z vybitnym specyjalistam pieradavych prafesijnych pohliadaŭ, z navukovaj stupieńniu, zaŭždy cikavym surazmoŭcam. Alie raptam pra Ŭkrainu. Nie źbiralisia, alie jano samo niejk vyśliznula, ščoŭknula, i čalaviek staŭ teliekam. A ja telievizar nie hliadžu, tak što boĺš nijakich ni z kim razmoŭ pra Ŭkrainu.

Adnačasova pačynaje mnie ŭsio boĺš zdavacca, što heta virus jaki hibrydny, i prychiĺnikaŭ hibrydnaj vajny nie vinavacić treba, a škadavać i abierahać ad razmoŭ pra Ŭkrainu dzielia ŭniknieńnia recydyvaŭ, bo ž liačyć pakuĺ niama čym.

Inakš ža jak patlumačyć, što čalaviek, jaki abapiraŭsia ŭ razmovach na fakty, raptam pačynaje razmaŭliać pra vysadžanych u Krymie nataŭcaŭ, čornyja sotni, jakija b usio roŭna pazabivali ŭvieś Danbas, mirnych, alie spartanskich žycharoŭ Slaviansku, jakija kab abaranić siabie ad čornych sotniaŭ vykapali na harodzie prychavanyja jašče z časoŭ Aŭhanistana RPH, i praŭdzivyja referendumy, jakija pryznala navat Niamieččyna.

Usie fiĺmy pra zambakoŭ dy vampiraŭ akazalisia durackaj strašylkaj. Zombi — heta nie baliuča! Nichto nikoha nie kusaje, ty nat ničoha nie adčuješ.

I jašče, kali ŭsie navokal zambaki, to što tady norma, i chto tut nienarmaĺny?

11.5.14

Busloŭ

Прызнацца, я ні разу ня веру ў цуды, і нават калі пералічаў свае сымбалічныя ўнёскі, ня дужа верыў у хэпі-энд. Недзе зусім крышачку спадзяваўся, але… Усё ж рак, сам разумееш, ды й дактары разьвялі рукамі ды адправілі «дажываць»…

Таму, як чытаў гэты допіс, я адчуваў цуд і шчасьце ўвадначас, а гэта, скажу я вам, рэдкая падзея. І справа ня толькі ў тым, што звычайныя людзі — цэлы віртуальны горад людзей — узялі ды разам выратавалі чалавека ад раку — ужо не абы што — і файна мець да гэтага дачыненьне. Але найбольш усьцешна, што тыя дзясяткі тысячаў невядомых мне простых, добрых людзей сапраўды ёсьць і могуць сваім малым дабром зрабіць вялікае.

А значыць, гэты сьвет, нягледзячы на тое, што навокал, што на вуліцы і ў навінах, гэты сьвет небезнадзейны. І цяпер ужо я веру, што калісьці й ён ацаліцца ад свайго раку. І гэта ўжо дакладна будзе ня цуд, а проста вялікая добрая справа простых добрых людзей.

4.5.14

Malinaŭka

Pražyć 7 hadoŭ u Malinaŭcy, pryjechać praz 5 i ničoha nie paznać.

Darohi dlia hulivieraŭ. Novyja pierachody, u jakich fotkajucca zurbanizavanyja tutejšyja siemji — kožny pa čarzie na fonie betonna-hranitnaha paŭzmroku.

U čakańni apošniaha rasčaravańnia pajšoŭ adviedać stary bieraściejski haściniec — ci taksama skalupnuli? Až nie, trochi zastalosia. Uśmichnuŭsia, raźvitaŭsia. Jasna, što ŭ nastupny pryjezd tut budzie niešta boĺš efektyŭnaje.