15.11.14

wikipedia viciebskich aŭtamabiliecentryčnych pierachodaŭ


1. Amfiteatar — Sini dom (ciapier Biely, bo niahoža narodu idyjomstvavać). U dobraj adliehlaści ad skryžavańniaŭ, zbudavany, kab z Eŭraoptu možna bylo trapić u amfiteatar. Za čas budaŭnictva pravaĺvalasia vulica, zdajecca, niekamu niešta na štości zvalilasia i paślia adkryćcia.

2. Pad ploščaj Pieramohi. Byŭ savok. Savok zamianili na hlamur. Bliskučaja hladkaja pryhožaja plitka. M-m-m, pryhažość. Paślia šerahu incydentaŭ charastvo davialosia abkalchazańvać humovymi kilimami pa ŭsim pierachodzie, bo koŭzanka.

3. Broŭki — Maskoŭski. Raniej možna bylo zlamać nahu, idučy pa savieckich jaminach dy pravalinach plitki da aŭtastancyi. Paślia aptymizacyi aŭtastancyi tyja ž traŭmy možna prydbać, idučy na śvietač Makdonaĺdsa.

4. Budaŭnikoŭ — Broŭki. Moj liubimy pierachod. Z 1983 stajaŭ zatoplieny. Šumieŭ kamyš dy žabki pnuliś. Kažuć, adpampavali vadu dy pačali ramantavać. Alie jaho znoŭ zatapila. Karma...

5. Maskoŭski praspekt u čorta na rahach (Bilieva). Kab nie zatapila, zrabili nadziemnym. Alie zabylisia zrabić pandusy. Nu voś navošta ŭ Viciebsku pandusy, česnaje slova? Bilieva — rajon malady. Tam kožny čaćviorty — heta mama z kaliaskaj. Uvaha, pytańnie: kudy rvanie mama z kaliaskaj, kali pa nadziemnym pierachodzie nia moža? Adkazy ŭ śviežych vypuskach Car crash compilation na bližejšych da vašaha rajonu jutubach. Na žaĺ.

3.10.14

mujuice

Я тут пачуў выпадкова Mujuice, альбом Downshifting. Альбом тут слова амаль цалкам неверагоднае, звычайна ўдача, калі нейкая адна ўдача адна на альбом, — але так: альбом.

Цалкам увесь альбом, што цалкам неверагодна, зачапіў і валоча за сабой ужо тыдзень. Пры тым, што альбом рускамоўны і альбом ні пра што. Не, ну як ні пра што — пра сьмерць і жыцьцё ў прадчуваньні — відаць, пра гэта. Эма-, трасца яго ў бок, альбом, атрымліваецца. А я не магу саскочыць з рэплаю!

Муджус гэты, каторы ў звычайным жыцьці Раман, увага!, Літвінаў — ён электроншчык. Сэмплавая музыка. Ня чуў? А дарма. Але і (не чапацьмем слова «паэзія») лірыка ягоная — сэмплавая. Тэкст ягоны як тэкст ня мае сэнсу, што б ні казалі хвалеі. Але і без клясычнага сэнсу чапляе і валоча. Гэтыя словы, словазлучэньні — яны, як тыя сэмплы, пасылаюць сыгнал, карцінку, вобраз, колер, настрой — і працуе. Ты не чакаеш разьвязкі, ня сочыш за разгортваньнем — ты слухаеш музыку, голас, звычайны юначы голас, які стараецца не фальшывіць і — гэта б’е ў кропку.

Дык да чаго я гэта — можа, гульні ў постмадэрнізм ужо аджылі сваё? Можа, паэтычны постапрадакшн уражаньняў, вобразаў і сыбаляў ужо не актуальны? Можа, паэзія, належна ўпакаваная і якасна расстаўленая па паліцах адпаведна законам мэрчаэндайзінґу, як добры каньяк за шклянымі дзьвярыма шафак у гіпэрмаркетах, ужо ня дужа патрэбная? Высыпайце свае пэрлы вобразаў, парасткі рыфмаў вось у гэты распродажны бяздонны кош. А мы нацягнем пальчаткі і выберам тое, што нам даспадобы.

28.9.14

yellow


A ja ž da siońnia nia bačyŭ nivodnaha klipu Coldplay! Mnie ž i tak stoĺki hadoŭ bylo ź imi dobra, choć paślia Parashutes niama ŭžo toj zaŭziataści.

Alie ŭ tych Parashutes bylo stoĺki pačućcia, emocyi i natchnieńnia, žyćcia i boskaj iskry, što jany zastanucca hučać praz usio majo žyćcio.

Siońnia vypadkova pa VH1 natrapiŭ na klip Yellow, i — redkaja źjava — prosty i ščyry klip abudziŭ tyja prostyja i ščyryja ŭražańni ad pieršaje sustrečy z tym, pazyčanym na viciebskim Maskoŭskim praspekcie, aĺbomam.

Ty toĺki pahliadzi, jak Chris’а Martin’а pre!

Fehéroroszország

Я ўсё спрабую зразумець, чаму беларусаў так хвалюе, як расейцы штосьці там называюць, і ніяк не даю рады. Цікава, нідэрландцы начамі ня сьпяць праз тое, што славенцы называюць іх Нізоземско?

А мы, а як мы дапускаем, што вугорцы, каторыя насамрэч mɒɟɒrok, называюць нас Fehéroroszország. Фэгероросорсаґ!

invalidy

Tut takaja historyja. Ja nanios siońnia treščynu chrustaĺnamu sasudu, pra što byŭ tut ža apavieščany holasam aburanaj Big Sister z bližejšaj ściany — učyniŭ zamach na prajezd u padziemnapierachodnym lifcie z rovaram. Tak, navierch. Tak, lieśvica byla biaz pandusa — čystaja pryhažość harmonii rytmiki prystupak. Varyjantaŭ abyścisia biez zaliazańnia pad ziamliu nie bylo.

Big Sister šypiela i traskaciela, što lift toĺki i vykliučna ŭtorknuty ŭ pierachod, kab u im jeździli toĺki i vykliučna invalidy. Ja, pryznacca, dumaŭ, što lift dlia ŭsich, kamu treba lift — ciažarnych, starych, stomlienych, z torbami dy valizkami, z vazkami dy cialiežkami, z rovarami i chaj sabie i rolikami narešcie — dlia liudziej, karaciej.

A pieršyja invalidy — heta tyja, chto prajektavaŭ i ŭzhadniaŭ padziemny pierachod biaz pandusaŭ. Heta što značyć, toĺki im ciapier na tym lifcie jeździć i možna?

23.8.14

vakol mora

Вандроўка вакол Менскага мора — гучыць рамантычна. Але ня мае сэнсу. З паўночнага боку пуцявін уздоўж берага няма, траса Заслаўе — Калодзішчы  вузкая, разьбітая і дзіка небясьпечная.

Прыемнымі можна назваць толькі сьцежкі-дарожкі ад вясьлярнага каналу да канца публічных пляжаў на паўднёвым усходзе.

Дарэчы, скразны праезд цераз тэрыторыю вясьлярных каналаў забаронены. Але магчымы. Але лепш ня варта — аўчарка вялікая і злая.

Mienskaje mora at EveryTrail
EveryTrail

11.8.14

Zachad

Быў на Захадзе.

Захад не такі безнадзейны, як мне здавалася: сьцежкі гразкія, крапіва жыгучая, прамзона спусьцелая, а мядзьведжынскі яр дык і зусім катарсічны.

Не, сапраўды, адна з найпрыгажэйшых мясьцінаў Менску. Праўда, старанна агароджаная жыхарамі ўтульных вуліц ад чужых вачэй (у нас у Заводзкім такой пошасьці шчэ няма).


Сьцежка з Прытыцкага на Адоеўскага

Маляўнічы мядзьведжынскі яр

Цівалёўскі індастрыял

7.7.14

horad m.

Зьмена краявіду за ДК МАЗа. Помнік барачнай архітэктуры саступае месца панэльным вежам.


Знайшоў руіны Дражненскага замку.


Травяныя паркоўкі. Я быў перакананы, што нашы на такое ня здольныя. Нават нейкая чэсная газэта пісала, што быў экспэрымэнт у дварах, ды ў гразі патануў. Ажна не — ля Нацыяналкі цудоўная травяная паркоўка з выдатнай пліткай, усё як у эўропах.